17-Cywilizacja Czasów Próby nr.3

Trzeci numer „Siedemnastki” rozpocząłem od artykułu na temat włoskiego Casapound. To krótkie przedstawienie sylwetki patrona stowarzyszenia Ezry Punda oraz działalności faszystów trzeciego millenium, ich poglądów i metod jakimi posługują się w swojej walce. Casapound jest niewątpliwie jedną z ciekawszych inicjatyw nacjonalistycznych w Europie, pomimo zaledwie dwóch lat działalności udało im się stworzyć prężnie działającą grupę, operująca na przeróżnych płaszczyznach. W artykule „17” zabrakło szczegółowego opisywania ich sukcesów, szerokiego wachlarza inicjatyw, autor skupił się raczej na ich niektórych postulatach społecznych i ogólnej wizji ideowej. Może to i dobrze, zainteresowani tematem znają większość akcji podejmowanych przez CPI, a te mogą budzić uzasadnioną zazdrość o kondycje tamtejszego środowiska nacjonalistycznego. Działalność CPI może podziałać na wyobraźnie (wskazanym byłoby gdyby inspiracje choć w części przełożyły się na faktyczne działania) a tekst z ”Siedemnastki” jest dobrym wstępem do tematu. Samo pismo ma stosunkową niewielką objętość co sprawia, że można „połknąć” je na raz. Jednym z ciekawszych tekstów jest naświetlenie sytuacji walczących z birmańskim rządem, o prawo do własnego kraju Karenów. Podejmowanie tematów solidarności z ruchami narodowo-wyzwoleńczymi na świecie w szeroko pojmowanym środowisku polskich nacjonalistów wciąż jeszcze budzi spory („nie nasza sprawa”, „co nas to obchodzi?” itp.), tym bardziej cieszy, że oprócz „tematów stałych” redakcja podejmuje również i takie. Rzeczowym krótkim tekstem jest również „Separatyzm rasowy”, choć może zdawać się opisywaniem rzeczy „oczywistych”. Osobiście uważam, że tematy rasowe nie mogą być pomijane w dyskusji o stanie dzisiejszego świata i Europy zdemolowanej multikulturalizmem, nie mogą nie stanowić składowej idei nacjonalistycznej. Dlatego temat ten powinien na stałe zagościć na łamach tego typu wydawnictw. Kolejnym godnym polecenia tekstem jest „Własność i praca”, oparty na zasadach katolickiej nauki społecznej artykuł nakreśla m.in. kontrast pomiędzy ta nauką a stosunkiem do pracy i własności wyznawców „ojców ekonomii”, których nie brakuje również w szeregach nacjonalistów. Jest również „o kobietach i do kobiet”, artykuł zawierający krótkie noty biograficzne polskich bohaterek, których oddanie dla Ojczyzny powinno być drogowskazem postępowania dzisiejszego pokolenia płci pięknej. Artykuł „Umarł król, niech żyje naród” to rozważania nad kształtem państwa narodowego, podległego narodowi i zarządzanemu przez niego. W artykule autor skupia się głównie na krytyce monarchii i monarchizmu, również występującego w pewnych środowiskach narodowych. Władza narodu a nie władza nad narodem ma być istotą przyszłego państwa, z punktu widzenia autora monarchizm kłóci się z nacjonalizmem. Tak samo monarchia dziedziczna jak i elekcyjna. Proste i trafne spostrzeżenia, z którymi trudno się nie zgodzić. Przestarzałe monarchie nijak nie pasują do dzisiejszego świata, zmieniającej się rzeczywistości politycznej i społecznej, tym samym argumenty monarchistów odnoszące się do historii i tradycji są dość słabe. W niezbyt długim i szczegółowym ale konkretnym tekście autor udowadnia, że nacjonalizm z monarchizmem nie ma zbyt wiele wspólnego. Oprócz tego artykuł o polskości Śląska na podstawie książki prof. Feliksa Konecznego, który można uznać za streszczenie historii tego regionu. Na pewno warto się z nią zaznajomić w obliczu ciągłych „podjazdów” niemieckich jak i „rodzimych” rozbijaczy w postaci autonomistów śląskich. W tym numerze również rozstrzygnięcie konkursu Eurodebil 2009, który to tytuł przypadł tym razem kolejnej serwilistycznej, bezideowej kreaturze pozującej na poważnego polityka i specjalistę od wszystkiego. Na koniec jedna recenzja muzyczna i po lekturze. Odpuściłem sobie jedynie artykuł o Instytucie Dobrego Pasterza, a to ze względu na to, że wewnętrzne sprawy Kościoła Katolickiego interesują mnie raczej średnio. Pozostaje więc czekać na numer kolejny. by Ajwaj

%d blogerów lubi to: